از خجالت پیرهن را بر درید

ای کریمی که کرمهای جهان

محو گردد پیش ایثارت نهان

ای لطیفی که گل سرخت بدید

از غفوری تو غفران چشم سیر

روبهان بر شیر از عفو تو چیر

جز که عفو تو کرا دارد سند