تو نوذر نژادی نه بیگانه ای

گذشت و به کشتی نیامد فرود

ز مردی و از فره ایزدی

ازو دور شد چشم و دست بدی

پدر تیز بود و تو دیوانه ای

سلیح من ار با منستی کنون

بر و یالت آغشته گشتی به خون