که ای فرج بادت مبارک اتصال

خواجه جمعیت بکرد و دعوتی

که همی سازم فرج را وصلتی

تا جماعت عشوه می دادند و گان

تا یقین تر شد فرج را آن سخن

علت از وی رفت کل از بیخ و بن

بعد از آن اندر شب گردک به فن