عاشق میدان و اسپ و پای نی

عشق صید و پاره پاره گشته دام

مرغ بی هنگام و راه بی رهی

آتشی پر در بن دیگ تهی

عاشق زمر و لب و سرنای نی

حرص در پیری جهودان را مباد

ای شقیی که خداش این حرص داد