بی ز ریشی بس جهان را دیده ام

عارفی پرسید از آن پیر کشیش

که توی خواجه مسن تر یا که ریش

گفت نه من پیش ازو زاییده ام

گفت ریشت شد سپید از حال گشت

خوی زشت تو نگردیدست وشت

او پس از تو زاد و از تو بگذرید