چون حشیشی پا به گل بر پشته ای

خود نگردی زو مخلص روغنی

هم خمیری خمر طینه دری

گرچه عمری در تنور آذری

گرچه از باد هوس سرگشته ای

هم چو قوم موسی اندر حر تیه

مانده ای بر جای چل سال ای سفیه