مانده ای بر جای چل سال ای سفیه

چون حشیشی پا به گل بر پشته ای

گرچه از باد هوس سرگشته ای

هم چو قوم موسی اندر حر تیه

می روی هر روز تا شب هروله

خویش می بینی در اول مرحله

نگذری زین بعد سیصد ساله تو