می روی هر روز تا شب هروله

گرچه از باد هوس سرگشته ای

هم چو قوم موسی اندر حر تیه

مانده ای بر جای چل سال ای سفیه

خویش می بینی در اول مرحله

نگذری زین بعد سیصد ساله تو

تا که داری عشق آن گوساله تو