خویش می بینی در اول مرحله

هم چو قوم موسی اندر حر تیه

مانده ای بر جای چل سال ای سفیه

می روی هر روز تا شب هروله

نگذری زین بعد سیصد ساله تو

تا که داری عشق آن گوساله تو

تا خیال عجل از جانشان نرفت