چون شد آن ناشف ز نشف بیخ خود

می کشی هر سو کشیده می شود

گر سبد خواهی توانی کردنش

هم توانی کرد چنبر گردنش

ناید آن سویی که امرش می کشد

پس بخوان قاموا کسالی از نبی

چون نیابد شاخ از بیخش طبی