چون نباشم ز اشک خون باریک ریس

هم چو عینین نبی هطالتین

او چو آب دیده جست از جود حق

با چنان اقبال و اجلال و سبق

من تهی دست قصور کاسه لیس

چون چنان چشم اشک را مفتون بود

اشک من باید که صد جیحون بود