که ازو خوشتر نبودش هم نشین

بعد یک ساعت که شه از وهم و ظن

تلخ گشتش هم گلو و هم دهن

که ندیده بود دلقک را چنین

دایما دستان و لاغ افراشتی

شاه را او شاد و خندان داشتی

آن چنان خندانش کردی در نشست