چنین گفت کای نامدار سترگ

به شاه جهان بر ستایش گرفت

جهان آفرین را نیایش گرفت

بدو شاد شد شهریار بزرگ

چو تو پهلوان یار دشمن مباد

درخشنده جان تو بی تن مباد

جهاندار از آن پس به دُرنامنه گفت