چو تو پهلوان یار دشمن مباد

جهان آفرین را نیایش گرفت

بدو شاد شد شهریار بزرگ

چنین گفت کای نامدار سترگ

درخشنده جان تو بی تن مباد

جهاندار از آن پس به دُرنامنه گفت

که ده جام زرین بیار از نهفت