که ده جام زرین بیار از نهفت

چو تو پهلوان یار دشمن مباد

درخشنده جان تو بی تن مباد

جهاندار از آن پس به دُرنامنه گفت

شمامه نهاده در آن جام زر

ده از نقره خام با شش گهر

پر از مشک جامی ز یاقوت زرد