یکی افسری خسروی با کمر

وزان پس به دُرنامنه فرمود شاه

که ده جام زرین بنه پیش گاه

برو ریز دینار و مشک و گهر

چنین گفت کین هدیه آن را که رنج

ندارد دریغ از پی نام و گنج

از ایدر شود تا در کاسه رود