که بی تیغ تو تاج روشن مباد

دل ترک از آن هراسان کنم»

همه خواسته گیو را داد شاه

بدو گفت کای نامدار سپاه

چنین باد و بی بت برهمن مباد

بفرمود صد دیبه رنگ رنگ

که دُرنامنه پیش آورد بی درنگ