بفرمود صد دیبه رنگ رنگ

بدو گفت کای نامدار سپاه

که بی تیغ تو تاج روشن مباد

چنین باد و بی بت برهمن مباد

که دُرنامنه پیش آورد بی درنگ

هم از گنج صد دانه خوشاب جست

که آب فسردست گفتی درست