پیش ما باشی تو بخت ما بود

مر ترا رام از بلاد و از جمال

گشته مردان بندگان از تیغ تو

وان زنان ملک مه بی میغ تو

جان ما از وصل تو صد جان شود

هم من و هم ملک من مملوک تو

ای به همت ملک ها متروک تو