رو ز درمان دروغین می گریز

که مراد تو منم گیر ای مرید

گفت دردت چینم او خود درد بود

مات بود ار چه به ظاهر برد بود

تا شود دردت مصیب و مشک بیز

گفت نه دزدی تو و نه فاسقی

مرد نیکی لیک گول و احمقی