مات بود ار چه به ظاهر برد بود

پا و پرت را به تزویری برید

که مراد تو منم گیر ای مرید

گفت دردت چینم او خود درد بود

رو ز درمان دروغین می گریز

تا شود دردت مصیب و مشک بیز

گفت نه دزدی تو و نه فاسقی