پس مرا آن جا چه فقر و شیونست

خواب ناقص عقل و گول آید کساد

پس ز بی عقلی چه باشد خواب باد

گفت با خود گنج در خانه منست

بر سر گنج از گدایی مرده ام

زانک اندر غفلت و در پرده ام

زین بشارت مست شد دردش نماند