بین که می پخساند او را این نفس

گویدش بگذر سبک ای محتشم

ورنه ز آتش های تو مرد آتشم

کفر که کبریت دوزخ اوست و بس

زود کبریت بدین سودا سپار

تا نه دوزخ بر تو تازد نه شرار

گویدش جنت گذر کن هم چو باد