تا نه دوزخ بر تو تازد نه شرار

کفر که کبریت دوزخ اوست و بس

بین که می پخساند او را این نفس

زود کبریت بدین سودا سپار

گویدش جنت گذر کن هم چو باد

ورنه گردد هر چه من دارم کساد

که تو صاحب خرمنی من خوشه چین