بدو گفت گودرز پرمایه شاه

چو گژدهم پیش سپه راهبر

ندیدیم از این راه رنجی دراز

مگر بود لختی نشیب و فراز

ترا پیش رو کرد پیش سپاه

بران ره که گفت او سپه را بران

نباید که آید کسی را زیان