بران ره که گفت او سپه را بران

مگر بود لختی نشیب و فراز

بدو گفت گودرز پرمایه شاه

ترا پیش رو کرد پیش سپاه

نباید که آید کسی را زیان

نباید که گردد دل آزرده شاه

بد آید ز آزار او بر سپاه