ترا پیش رو کرد پیش سپاه

ندیدیم از این راه رنجی دراز

مگر بود لختی نشیب و فراز

بدو گفت گودرز پرمایه شاه

بران ره که گفت او سپه را بران

نباید که آید کسی را زیان

نباید که گردد دل آزرده شاه