جهان تاریک بروی چون پر زاغ

ز هر سو حمله بر چون باز نخجیر

که زاغی کرد بازش را گرو گیر

از آن زاغ سبک پر مانده پر داغ

شده زاغ سیه باز سپیدش

درخت خار گشته مشک بیدش

ز بیدش گربه بید انجیر کرده