زمین بوسید و خود بر جای می بود

کز او رخ زرد گردد عمر کوتاه

در آمد نقش بند مانوی دست

زمین را نقشهای بوسه می بست

به رسم بندگان بر پای می بود

گرامی کردش از تمکین خود شاه

نشاند او را و خالی کرد خرگاه