به رسم بندگان بر پای می بود

در آمد نقش بند مانوی دست

زمین را نقشهای بوسه می بست

زمین بوسید و خود بر جای می بود

گرامی کردش از تمکین خود شاه

نشاند او را و خالی کرد خرگاه

بپرسید از نشان کوه و دشتش