ترا این کبک بشکستن چه سوداست

چرا باید که من مستم تو هشیار

به هشیاری مشو با من که مستی

چو من بی دل نه ای؟ حقا که هستی

که باز عشق کبکت را ربود است

و گر خواهی که در دل راز پوشی

شکیبت باد تا با دل بکوشی