فرو افتاد و می زد دست بر پای

ز بادام تر آب گل برانگیخت

گلابی بر گل بادام می ریخت

بسان گوسپند کشته بر جای

تن از بی طاقتی پرداخته زور

دل از تنگی شده چون دیده مور

هوی بر باد داده خرمنش را