تن از بی طاقتی پرداخته زور

گلابی بر گل بادام می ریخت

بسان گوسپند کشته بر جای

فرو افتاد و می زد دست بر پای

دل از تنگی شده چون دیده مور

هوی بر باد داده خرمنش را

گرفته خون دیده دامنش را