دلش را در صبوری بند کردند

بت بی صبر شد با صابری جفت

وزین در نیز شاپور خردمند

بکار آورد با او نکته ای چند

به یاد خسروش خسرند کردند

شکیبا شد در این غم روزگاری

نه در تن دل نه در دولت قراری