چون گل گردن زنان را دست بوسند

کسی کز زندگی با درد و داغ است

به وقت مرگ خندان چون چراغ است

سرانی کز چنین سر پرفسوسند

اگر واعظ بود گوید که چون کاه

تو بفکن تامنش بر دارم از راه

و گر زاهد بود صد مرده کوشد