نشاید دید خصم خویش را خرد

که پیش کس نگوید غیبت کس

چو سایه رو سیاه آنکس نشیند

که واپس گوید آنچ از پیش بیند

که نرد از خام دستان کم توان برد

مشو غره بر آن خرگوش زرفام

که بر خنجر نگارد مرد رسام