که مستم کور دل باشند مستان

زبانش کرد پاسخ را فرامشت

نهاد از عاجزی بر دیده انگشت

حکایت باز جست از زیر دستان

ندانم کوچه می گوید بگوئید

ز من کامی که می جوید بجوئید

رقیبان آن حکایت بر گرفتند