به هر تیشه که بر سنگ آزمودی

که می شد زیر زخمش سنگ چون موم

به تیشه روی خارا می خراشید

چو بید از سنگ مجرا می تراشید

دو هم سنگش جواهر مزد بودی

به یک ماه از میان سنگ خارا

چو دریا کرد جوئی آشکارا