که پیهی در چراغت می گدارم

و گر خاکم تو ای گنج خطرناک

زیارت خانه ای بر ساز ازین خاک

اگر نگذاری ای شمع طرازم

چنانم کش که دور از آستانت

رمیمی باشم از دست استخوانت

منم دراجه مرغان شب خیز