زبان گاو برده زهره شیر

نبود از تیغها پیرامن شاه

به یک میدان کسی را پیش و پس راه

در آن بیشه که بود از تیر و شمشیر

دهان دور باش از خنده می سفت

فلک را دور باش از دور می گفت

سواد چتر زرین باز بر سر