سواد چتر زرین باز بر سر

زبان گاو برده زهره شیر

دهان دور باش از خنده می سفت

فلک را دور باش از دور می گفت

چو بر مشکین حصاری برجی از زر

گر افتادی سر یکسو زن از میغ

نبودی جای سوزن جز سر تیغ