ولیکن استخوان من مغزم ای دوست

رطب بی استخوان آبی ندارد

چو مه بی شب و من شیرینم ای شاه

بسی هم صحبتت باشد درین پوست

تو در عشق من از مالی و جاهی

چه دیدی جز خداوندی و شاهی

کدامین ساعت از من یاد کردی