همه ره دانه ریز و دانه جویان

دهان خلق شیرین از زبانم

چو زهر قاتل از تلخی دهانم

چو گاوی در خراس افکنده پویان

چو برقی کو نماید خنده خوش

غریق آب و می سوزد در آتش

نه گنجی ای دل از ماران چه نالی