با یک دو سه رند لاابالی

می ده که سرم ز شغل سیرست

آن می که چراغ رهروان شد

هر پیر که خورد از او جوان شد

راهی طلب از غرور خالی

با ذره نشین چو نور خورشید

تو کی و نشاطگاه جمشید