خر رفت و به عاقبت رسن برد

او نیز فسار سست می کرد

دیوانگیی درست می کرد

می راند خری به گردن خرد

دل را به دو نیم کرد چون ناز

تا دل به دو نیم خواندش یار

کوشید که راز دل بپوشد