بی پای بود چو کرم بی پای

هان تانشوی به صابری سست

گوهر به درنگ می توان جست

بیرای مشوی که مرد بی رای

روباه ز گرگ بهره زان برد

کین رای بزرگ دارد آن خرد

دل را به کسی چه بایدت داد