روباه ز گرگ بهره زان برد

گوهر به درنگ می توان جست

بیرای مشوی که مرد بی رای

بی پای بود چو کرم بی پای

کین رای بزرگ دارد آن خرد

دل را به کسی چه بایدت داد

کو ناوردت به سالها یاد