دل را به کسی چه بایدت داد

بی پای بود چو کرم بی پای

روباه ز گرگ بهره زان برد

کین رای بزرگ دارد آن خرد

کو ناوردت به سالها یاد

او بی تو چو گل تو پای در گل

او سنگ دل و تو سنگ بر دل