چون مثل ندید ناز می کرد

زان چشمه سیم کز سمن رست

نسرین ورقی که داشت می شست

گل دیده ببوس باز می کرد

سوسن نه زبان که تیغ در بر

نی نی غلطم که تیغ بر سر

مرغان زبان گرفته چون زاغ