سوسن نه زبان که تیغ در بر

نسرین ورقی که داشت می شست

گل دیده ببوس باز می کرد

چون مثل ندید ناز می کرد

نی نی غلطم که تیغ بر سر

مرغان زبان گرفته چون زاغ

بگشاده زبان مرغ در باغ